مبانی نظری بیمارستان

انسان در دوران کودکی آرزوی بزرگ شدن و در بزرگی، آرزوی بازگشت به دوران کودکی را دارد.سلامتی خود را با کسب درآمد به مرور از دست می دهد و در آخر برای کسب سلامتی، درآمدحاصل را از دست می دهد.آن چنان با نگران به آینده می نگرد که حال را فراموش می کند و بدین ترتیب نه در حال زندگیمی کند و نه در آینده. آنقدر که به پیدایش و تولد آغازین می اندیشد به تولد پایانی (مرگ) فکر نمی کند. او طوری زندگی می کند، گویی که هیچ وقت نمی میرد و طوری می میرد گویی که هیچ گاه زندگی نکرده است. در حالت کلی می توان انسان را به یک بیمار و جامعه ای را که در آن زندگی می کند به یک مرکزدرمانی بزرگی تشبیه نمود که وظیفه آن برآوردن نیازهای جسمی و روحی بیماران یعنی انسان هامی باشد. بر این اساس شیوه برآوردن این نیازهاست که چگونگی روابط انسانی را شکل داده وسطح ارتقاء جوامع شهری بر این اساس تعریف می شود. در مقیاس کوچکتر می توان گفت که مفهوم فضایی مراکز درمانی موضوعی است مبتنی بر شیوه درمان بیماران. فایل به صورت word در ۱۶۹ صفحه …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *